احوالات محیط زیستیهای با حال83

موش ودرس بوم شناسی

قصیده موش و درس بوم شناسی             

 

آورده اند روزی در طبقه 4 کلاس404در دانشکده منابع طبیعی که همه کاتبان و محیط بانان آتی مشغول نگاشتن درس شیرین بوم شناسی بودند درحالی که دوگوش خود رابه دهان استاد دوخته وچشمان خودرابسوی مخالف!ناگهان موشی با وقار ومتین،اهل علم وادب که از شنیدن وقوع حمله تله گذاران به وحشت افتاده بود به قصد کسب اطلاعات واخباری تازه در این باب وبخصوص احتیاط درعبور و مروردر بخشهای دانشکده واتاقهای خوابگاه که طبعاً تله های بسیار در آنجا حضور داشتند،برآن شد تادرکلاس حاضر شده وگوش به سخنان استاد سپرد!اندکی بعد متوجه شد راه راعوضی آمده ودرس مربوطه چیزی جز تاکسیدرمی نیست وراهی جز خشک کردن جسد موش پیشنهاد نمی کند لذا برآن شد کلاس را ترک گفته ودر محضر استادی دیگر حاضرشود!به ناگاه که استاد متوجه حضور یک مستمع آزاد درکلاس شده بود،آنچنان با پادزن (تخته پاک کن)بر فرقش کوبید که دقایقی چند مجبورشد خود رابه موش مردگی بزند!اما بدلیل غیراختصاصی بودن پادزن به پادخور(موش)ونیز ناشیانه عمل کردن پادزننده از یکطرف وتشویق و هلهله تماشاچیان یعنی دانشجویان آتی که گمان کردند عمل پادزن اختصاصی بوده و با موفقیت عمل کرده ازطرفی دیگر،باعث شد تا مستمع آزاد دریک چشم به هم زدن،درایت لازم را به خرج داده و ازگذرگاه صندلی های نسوان با سرعتی مافوق صوت آنچنان عبور کند که نسوان محترم را به جیغی گوش خراش ودل تراش وادار نماید!کاتبان بنگارند،ناقلان نقل کنند،نوازندگان بنوازنند قصیده ای را که شرح ما وقع آن گذشت!                                              

((ریزبین))

|+| نوشته شده توسط افراد ناشناس در شنبه بیستم مرداد 1386 ساعت 10:1 قبل از ظهر |

قبل و بعداز ازدواج

مرد اگر پای نگار خوشکلش         دررهی لغزید می لرزد دلش

 
تند می گویدبه آوازی حزین            آه!قربانت،نیفتی برزمین

لیک چون با آن پری کردازدواج        نیست دیگر اهل عشق واحتیاج

گرزنش افتادگوید باتشر                پیش پایت راببین کوری مگر

|+| نوشته شده توسط افراد ناشناس در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 5:6 بعد از ظهر |